1. Zmiany klimatyczne
• topnienia lodowców (wpłynie na podniesienie poziomu mórz, co zagrozi obszarowi śródziemnomorskiemu). Autorzy raportu WWF przewidują, że wzrost średnich temperatur o jedynie 4° Celsjusza może jeszcze w tym wieku doprowadzić do zniknięcia wszystkich lodowców, stanowiących 70% zasobów wody pitnej. Od 1960 roku ich powierzchnia zmniejszyła się już o 4 tysiące km2 a tempo ich topnienia rośnie coraz szybciej. Konsekwencją zmian klimatycznych będą coraz częstsze susze, powodzie, brak dostępu do wody pitnej dla coraz większej ilości ludzi oraz zatopienie niektórych wysp i rejonów nadbrzeżnych
• wzrostu temperatur wody; zawartość akwenów świata stale się powiększa, liczne zasoby słodkowodne są "zanieczyszczane" przez napływającą słoną wodę morską. Zmiany dotyczące hydrosfery oddziałują nie tylko na człowieka. Ucierpieć mogą także, absorbujące dwutlenek węgla rośliny wodne, gdyż zdolność wody do rozpuszczania tego związku maleje wraz ze wzrostem temperatur. Wysokie temperatury są też zabójcze dla raf koralowych, których 16% uległo zniszczeniu w rekordowo ciepłym roku 1998 a 58% jest zagrożonych. Z kolei zalanie terenów przybrzeżnych może mieć zgubne skutki dla niektórych zwierząt - na przykład dla żółwi morskich, składających jaja na plażach. Nie ma wątpliwości, że Stary Kontynent staje się coraz cieplejszy. W ciągu ostatniego stulecia przeciętna temperatura podniosła się mniej więcej o 0,7 stopnia Celsjusza
• zachwianie równowagi opadów, do końca stulecia opady zmniejszą się przeciętnie o 15%, a w czasie wyjątkowych gorących lat będą niższe aż o 40%.

1. Zanieczyszczenia środowiska

   Głównym źródłem zaopatrzenia ludzi w wodę są wody powierzchniowe , przede wszystkim zaś wody płynące, oraz wody podziemne, zalegające w płytkich warstwach geologicznych. Prawie cała ilość pobieranych przez człowieka wód wraca do wód powierzchniowych w postaci wód zużytych, obciążonych różnymi substancjami mineralnymi i organicznymi. Ładunki zanieczyszczeń wprowadzane do wód powierzchniowych płynących, które są głównym odbiornikiem ścieków pochodzenia antropogenicznego, przyczyniają się do problemów przy dalszym ich użytkowaniu. Zanieczyszczenia wód można podzielić na zanieczyszczenia pochodzenia komunalnego, przemysłowego i rolniczego.
   Najskuteczniejszym sposobem ochrony czystości wód jest niedopuszczenie do ich zanieczyszczenia a najlepszym sposobem zachowania równowagi wodnej jest oszczędne gospodarowanie zasobami wód. Prawie każde wykorzystanie wody powoduje jej zanieczyszczenie, co w konsekwencji prowadzi do powstania problemu ścieków. Poprawie oszczędności zużycia wody służy mierzenie jej zużycia, co przy regulacjach ekonomicznych w zakresie opłat za wodę, przyczynia się do zmniejszenia zużycia. Celowi temu służy również stosowanie zamkniętych obiegów technologicznych z użyciem wody.

• Do rzek, jezior i strumieni wpływa każdego dnia ok. dwóch milionów ton ścieków.
• Jeden litr ścieków zanieczyszcza ok. ośmiu litrów czystej wody.
• Szacuje się, że ilość zanieczyszczonej wody na świecie wynosi 12,00 km3.
To więcej niż łączna ilość wody z dziesięciu największych dorzeczy świata.
• Jeśli stopień zanieczyszczeń będzie się zwiększał wraz ze wzrostem populacji, do roku 2050 świat utraci 18,000 km3 czystej wody - liczba ta przewyższa dziewięciokrotnie ilość wody stosowanej corocznie do irygacji na całym świecie, a właśnie irygacja pochłania największą ilość zasobów wody.
• 70% zużywanej na świecie wody pochłania irygacja. Na drugim miejscu stoi przemysł zużywający 22% wody i odbiorcy indywidualni - 8%.
• Raport zawiera listę 122 krajów uszeregowanych pod względem jakości wody, a także ich możliwości i podejmowanych wysiłków na rzecz poprawy sytuacji. Najgorsze notowania otrzymała Belgia, ze względu na niewielkie zasoby oraz niską jakość wód gruntowych, a także za duży stopień zanieczyszczeń przemysłowych i niewydolny system oczyszczania ścieków. Kolejne miejsca zajęły: Maroko, Indie, Jordania, Sudan, Nigeria, Burkina Faso, Burundi, Republika Środkowej Afryki i Rwanda.
• Listę krajów o zasobach wody najwyższej jakości otwiera Finlandia. Zaraz za nią plasują się: Kanada, Nowa Zelandia, Wielka Brytania, Japonia, Norwegia, Rosja, Korea Południowa, Szwecja i Francja.
• "Około 50% populacji w krajach rozwijających się korzysta z zanieczyszczonej wody". Najbardziej zanieczyszczone są azjatyckie rzeki - ilość bakterii pochodzących ze ścieków trzykrotnie przewyższa w nich średnią światową. Ponadto, woda w tych rzekach zawiera 20 razy więcej ołowiu niż wody w rzekach krajów uprzemysłowionych.

1. Zmniejszanie się zasobów wody zdatnej do celów komunalnych i przemysłowych.

Żeby nie zabrakło wody:

1. Odsalanie wody z oceanów.
   

   Zakłady zajmujące się odsalaniem usuwają sól z wody morskiej. Zwykle pompuje się wodę do komór niskociśnieniowych, gdzie podgrzewa się ją do stanu wrzenia. Woda paruje i jest kierowana gdzie indziej, a w komorze pozostaje skrystalizowana sól.,

• Zakład odsalania, wart 360 milionów dolarów być może powstanie nad Tamizą w odległości kilku kilometrów na wschód od centrum Londynu (w przeliczeniu na jednego mieszkańca, stolica Wielkiej Brytanii ma mniej wody niż Madryt czy Stambuł), dzięki tej inwestycji brudna rzeczno-oceaniczna woda ma stać się nieskazitelnie czystą wodą pitną dla 900 tysięcy mieszkańców stolicy Anglii
• Zakład odsalania wody morskiej w Tampa Bay na Florydzie pobiera wodę zużytą do chłodzenia przez pobliską elektrownię i produkuje z niej prawie 100 milionów litrów wody pitnej dziennie (budowanie stacji w pobliżu elektrowni zwiększa jej wydajność)
• Izrael pięć lat temu wprowadził program odsalania wody morskiej, by zapewnić sobie samowystarczalność. Stacja warta 210 milionów dolarów w Aszkelon pokryje krajowe zapotrzebowanie na wodę w jednej siódmej. Izrael ma w planach budowę przynajmniej trzech takich zakładów u wybrzeży Morza Śródziemnego
• Kilka nowych zakładów ma powstać w Hiszpanii
• Przewiduje się, że w Chinach do roku 2015 ilość odsalanej wody wzrośnie czterokrotnie.
2. Aby uporać się z problemem światowego niedoboru wody pitnej, nie wystarczy jednak wykorzystanie wody morskiej. Proces odsalania wciąż pociąga za sobą duże koszty (w nowoczesnych instalacjach zszedł do poziomu 50-80 centów na m3 wody morskiej), toteż wiele krajów rozwijających się nie może sobie na to pozwolić. Dwie trzecie instalacji odsalania wody morskiej na świecie znajduje się w państwach Bliskiego Wschodu, które wydobywają ropę naftową, a następnie zużywają ją w energochłonnych instalacjach odsalających, a więc w pewnym sensie zamieniają ropę na wodę. Arabia Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Kuwejt, a więc trzy państwa o liczbie ludności stanowiącej zaledwie 0,4% populacji świata, skupiają 46% światowego potencjału odsalania. Metoda ta raczej nie sprawdzi się w regionach bez dostępu do morza bądź oceanu, np. w Azji Środkowej. Tańszą alternatywą byłoby oczyszczanie większych ilości zużytej wody, jak choćby filtrowanie wody z toalety, by znów popłynęła z kranu. Choć proces ten jest niedrogi, większości ludzi się nie podoba. Ale też trzeba mieć świadomość, że woda jest bogactwem i jest jej coraz mniej.
3. Rozpuszczanie lodowców

   Zdaniem niektórych uczonych olbrzymie góry lodowe, zawierające czystą wodę pitną, można by za pomocą wielkich holowników sprowadzić z Antarktydy, rozpuścić i zaopatrzyć w wodę suche rejony na półkuli południowej. Istnieje jednak pewna trudność: zanim góra lodowa dotarłaby na miejsce przeznaczenia, mniej więcej połowa rozpuściłaby się w morzu.

4. Wykorzystanie warstw wodonośnych

   Warstwy wodonośne to skały ukryte głęboko w ziemi, w których gromadzi się woda. Nawet na najbardziej suchych pustyniach można z nich wydobywać wodę. Ale metoda ta jest kosztowna i obniża poziom wód podziemnych. I jeszcze jedna wada: większość warstw wodonośnych odnawia się bardzo powoli, a niektóre w ogóle się nie regenerują.

• Choć wiele uwagi poświęca się rzekom na całym świecie, nie docenia się znaczenia wód gruntowych (tzw. formacji wodonośnych) mino, że stanowią one wielki rezerwuar wody wysokiej jakości (ok. 23,400,000 km3 w porównaniu z 42,800 km3 rzek). Wielu przywódców nie zdaje sobie nawet sprawy, że ich państwa dzielą wody gruntowe z sąsiadami. Raport przedstawia wstępne ustalenia, które mają być punktem wyjściowym dla inicjatywy ONZ mającej na celu stworzenie światowej mapy oraz spisu wód gruntowych.
• Formacje wodonośne stanowią aż 98% dostępnych zapasów wód. Każdego roku, pobiera się z nich od 600 do 700 km3 wody, co jak podaje raport zaspakaja ok. 50% potrzeb spożywczych, 40% przemysłowych i 20%rolniczych. Proporcje te różnią się w zależności od kraju.
• Eliminacja strat wody

  Wprowadzenie technologii wodno-oszczędnych, systemów dwóch obiegów wody różniących się jakością, zamykanie obiegów wody są bardzo ważne. Niezbędne jest powiększenie możliwości retencjonowania wody, choć magazynowanie wody w wielkich płytkich zbiornikach w strefie klimatu suchego prowadzi do ogromnych strat na parowanie. Strat takich unika się magazynując wodę w górach lub pod ziemią.